ما شوهر داری رو یاد نگرفتیم ، زندگی مشترک رو یاد نگرفتیم، صحبت کردن با جنس مخالف رو یاد نگرفتیم ، خواستن رو یاد نگرفتیم ! همیشه یکی بوده که بزنه توی دهنمون و بگه " خاک برسرم این حرف ها زشته " ، " زن باید قانع باشه " ، " زن نباید صداش دربیاد " ، " زن نباید از شوهرش چیزی بخواد ! " و ...
اصلا خواستن به چی میگن ؟ عرف چیه ؟ نیاز چیه ؟ بزارید مثال بزنم ، اینا فقط و فقط مثالن!
.
- شوهر فلان خانم یه مغازه خدا میلیون تومنی داره که خدارو شکر چرخ زندگی شون رو میچرخونه و ازش نون میخورن، برای اینکه زن و بچه ش مقدار بیشتری ، خیلی بیشتری ، در رفاه باشن میره سرویس مدرسه میگیره، صبح ها زودتر از خونه میاد بیرون ، فشرده تر کار میکنه عوضش زن و بچه ش سالی چند بار کیف و کفش و لباس میخرن ، سالی چندین بار میرن سفر و ... . زنش حتی اگه به آرایشگاه نیازی نداشته باشه میره آرایشگاه و میگه اگه نرم شوهرم پررو میشه ، وظیفه ش هست که خرج قِر و فِر منو بده !
.
- یه خانم دیگه ای هم هست ، به مردش سخت نمیگیره ، چون یاد گرفته اگه چیزی رو از مرد بخوای و نتونه اونو برات فراهم کنه غرورش میشکنه. پس چیز زیادی نیست که ازش بخواد !! کارها رو حتی الامکان خودش انجام میده ، سعی میکنه مستقل باشه و چیزی از همسرش نخواد حتی پول توجیبی!  بجاش شوهرش صبح ها تا ظهر میخوابه ، احساس نیاز نمیکنه که بره سر کار ، نهایتا ۴ یا ۵ ساعت به زور کار میکنه در ضمن بعد از کار (!) غر هم میزنه که من خسته م !! اگر هم یه روزی چیزی از همسرش خواست مرد کلی غر میزنه که خیلی ولخرجی و ...
.
حالا چی درسته ؟ کدوم کار درسته ؟ چی رو یاد بدیم به بچه هامون؟ بچه ها مون آینده سازن ...